Vargje me mjegull

Kur bije mjegulla në qytet
unë me babin dalim prore
të bëjmë xhiro t’njëjtit shteg,
të njëjtës anë në shëtitore.

Pas çdo hapi e kthej kokën
edhe pse gjithçka është n’rregull,
babit edhe më ia shtrëngoj dorën
se ujku është përherë në mjegull.

Matanë sheshit një makinë
me xhama më të zi se korbi,
nis pak era fëshfërinë
dhe më ftohtë nis bëhet moti.

Shpejtë ndërron idenë babai
marrim kthesën për në shpi,
i biem shkurt përmes banesash
t’mos ndeshemi në xhip të zi.

Televizorin kur shikon
i zien koka, i merr flakë,
gjatë, gjatë rri e mendon
kur mbarojnë lajmet në darkë.

Çfarë sikleti ka im at
nga mesnata në agim,
sa herë merr telefonatë
nga dikush kaq “anonim”?

S’është shantazh, por mund të jetë
është kërcënim prej “anonimi”,
ky kërcënim që s’e lë të qetë
as kur motet bëjnë ndërrimin.

Kalojnë ditët me ngadalë
dhe më i egër bëhet janari
më nuk është si më parë,
veç me data- kalendari.

Na qetëson me fjalë babai:
-Do të shkrijë gjithçka sivjet,
kërcënimet nga “i madhi”
më s’do të kenë efekt.

Published in: on Janar 1, 2016 at 6:55 pm  Lini një Koment  

Burim Bardhit

(Poetit Abdullah Thaçit)

Me “Lumin e dritës”, lozonjaren valë,
pranove të bëhesh pak edhe Lumbardh.

Ah, dhe pak si fshehur, sikur në vegim,
shkove pive ujë mu në atë Burim.

Fshehtas bregut, Drinit, ia vidhje stërkalat.
po kurrë, kurrë Lumbardhit, s’ia ndalje pulëbardhat.

Trenin e ngarkove në vagonë përplot,
të shpërndaje dritë- dashuri në botë.

Tek prisje Ylberin nën mrizin e madh,
vizatove ëndrrën pa brushë, veç me fjalë.

Trohet kur po mblidhje n’Piknikun poetik
ti e pate ditur se ke mund ta kesh mik.

“Anës Drinit” – the- kam parë shumë vegime,
po sikur të nënës, kësaj Kosovës sime.

“Ani, Kosovë, ani”, Ani, Kosovë, ani”,
veç me lotin tënd mbushet oqeani.

“Mes dy dashurish” u rrite dhe ti
një, afër Shqipërisë, tjetra në Shqipëri.

Tash “Vjershat hutaqe” udhëtojnë pa ty
për të hapur dyer dhe me shtatë palë dry’.

“Porta e kufirit’’- s’do ketë kufitar
do jetë veç kalim për secilin shqiptar.

“Një mal me këngë” na dhe nga Mjaltishta
Burim Bardhi i kohës, ti- rrapi nga ahishta.

Published in: on Dhjetor 17, 2015 at 8:59 pm  Lini një Koment  

Somnabulët

Nga gjumi zgjohen
Dhe marrin turr,
ecin tërë ditës
si somnabulë.

I pyet populli,
– Pse kështu veproni?
Ata përgjigjen:
– Ky është misioni.

Published in: on Nëntor 23, 2015 at 6:56 pm  Lini një Koment  

Loja

E ndriçuan xixëllonjën me qindra bateri celularësh
Dhe fëmijët u flugën pas saj
Ajo ik e ik
Ata ndiq e ndiq
Kohë kishin,
Pushimet e verës sapo kishin filluar.

Published in: on Korrik 5, 2015 at 6:25 pm  Lini një Koment  

Veterani

Pi ilaçet në mëngjes
del në rrugë të mbledhë kanaqe,
shpesh në shpinë bart nga një thes
veteran në luftë, e n’paqe.

Kontejnerët e qytetit
n’istikame nis i kthehen,
herë luftar, herë komandant,
I vetëm e fillon betejën.

Nga pusia veç një mace
i bën ballë sulmit të parë,
e më pas dhe një maçorr
me një artileri të rrallë.

Po shumë shpejt mbaron beteja
armëpushimi shpejt arrin,
veteranit plagë e vogël
në dorën e djathtë i rrin.

Matanë rrugës “komandantët”
listat i diskutojnë me kafe,
veterani nuk çan kokën
ditën ai s’e humb me llafe.

Dhe kështu ndër istikame
nga beteja në betejë,
në shtëpi ai kthehet n’mbrëmje
si dikur në epope.

Edhe lajmet kur përcjell
pezmin, jo, ai nuk e ndryn,
por s’kupton si fryhen listat
si lumenjtë n’më t’keqen stinë.

S’e kupton si shitet fytyra
për një pension jetik,
si i ndërrojnë kaq shumë ngjyra
“komandantët heroikë”.

Published in: on Mars 15, 2015 at 11:39 am  Comments (1)  

Nëpër Kosovë

Ah, të bënë dhe frankofone,
edhe ashtu shtireshin “francezë”.
Për të marrë ca medalione,
mund të shpallen dhe nepalezë.

***

Krejt në hall me shqiptarë;
të gjithë duan t’jenë të parë,
veç i parë, dhe jo ndryshe,
qoftë dhe me bythë lakuriqe.

***

Iku festë e pavarësisë,
disa thanë:- Jo, e flamurit.
Nejse, fillon festë e pasurisë
për të gjithë të deleguarit.

Published in: on Nëntor 30, 2014 at 9:24 pm  Comments (1)  

Gjyshi im

Kurrë kravatë nuk vuri mbi xhaketë
Gjyshi im as në fundin e shekullit XX. 

La dasmat me nuset tekanjoze,
-Burrit, tha- s’i del fjala për një  pikë nervoze.  

Edhe pse shumë rrallë vinte gisht në letër
Çdo shpikje e re për të mbet e vjetër 

Mbi trupin e tij ranë shumë qeveri
Asnjërës gjyshi im s’i dha llogari.  

Me emra gjithfarësh s’u mor asnjëherë
E jetonte jetën, prej dimrit në verë. 

Sot kur gjyshi im më nuk rron në jetë
Shumë fjalë të tij emblemë më kanë mbet.

 

Published in: on Qershor 27, 2014 at 6:02 pm  Lini një Koment  

Sikur

Sikur në vendin tim
Të kishte më shumë Bozë se sa benzinë
Babit nuk do t’i ngrihej tensioni
Do t’i pushonte telefoni.
S’do të goditej televizioni
Do të shikohej pa sharje emisioni.

Sikur në vendin tim
Mjekët të merreshin me shërim,
Do të ishim populli më i shëndetshëm i planetit
Paratë babait nuk do t’i iknin prej xhepit.
Njerëzit do t’ia kicnin veshët lepurit
Dhe unë do të rritesha dy cm prej qejfit
Pa zhurmë,
pa zhurmë,
pa zhurmë
Me rehati, me fjalë të ëmbla, përkëdheli
Bile edhe në djep do të kisha bërë një nina- nani.

Sikur në vendin tim
Policët të ndiqnin çdo krim
Unë bashkë me ty do të bëhesha më trim
Bajlozin do ta ftonim ne dyluftim.

Sikur në vendin tim
Të kishte më pak hajni,
Në çdo pushim
Nuk do të rrinim pa çokollatë,
por me dy e tri.

Nëse në vendin tim, të shqipes së rreptë
Mësimet të thuhen sikur  të ishin rep
Çdo gjë të binte në vendin e vet.

Published in: on Qershor 27, 2014 at 5:22 pm  Lini një Koment  

Shkolla fillore

Shkolla fillore nuk është hajgare
Edhe pse është shkollë kryesisht pa pare,
Shumë pyetje ti bën kur je në këtë shkollë
Abc-ja jote të bën mendjehollë.

Mbledhjen edhe zbritjen ta kesh me merak,
Prodhimin e numrave duhet ta kesh n’gjak.
Pak edhe pjesëtimin domosdo e mëson
Dhe rrënjën katrore e nxjerr me digitron.

Për lëndët shoqërore nuk ka kurrë pushim
Për to ti mëson mëson edhe n’kampfushim
Janë pak stresuese, befasuese, relaxuese,
Por në fund të fundit ti do jesh fituese.

Published in: on Qershor 27, 2014 at 3:23 pm  Lini një Koment  

Gjarpri kular

Kur vizatuan gjarprin e shtëpisë
Thash se mos dora e tyre po gabon,
U habita sa kisha frikë prej habisë
Se mos ilirët gjarprin e bënin Piton.

Dhe vazhduan kështu ta vizatonin
Gjarprin kular kudo nëpër shtëpi,
Asnjë nga ta nuk e ngriti kokën
Ta kafshojë qoftë edhe një fëmijë.

Kular në prag, kular në dyshek
Gjarpri i ilirëve flinte në jastëk.
Po kjo punë e gjarprit  s’ka pse të tmerron
Lojën me këtë kafshë e ke në telefon.

Published in: on Qershor 19, 2014 at 1:43 pm  Comments (1)  
Ndiqeni

Merreni çdo postim të ri drejt e te email-et tuaja.

Bashkojuni 57 ndjekësve të tjerë

Këtë e pëlqejnë %d blogues: