Vjersha që lindi ditën e hënë
pranoi të më ketë baba edhe nënë,
por nëse e them këtë pak më ndryshe
vjersha më pranoi për gjysh edhe gjyshe.

Vjersha që lindi ditën e martë
doli të jetë pakës më e gjatë,
por kur filloi djepi t’i binte pak ngushtë
Vjershën nisa ta zvogëloj në grusht.

Vjersha e ditës së mërkurë
Lindi kryeneçe s’e mësova kurrë.
Shkrova dhe fshiva mbi trupin e saj,
nuk kishte gëzim, as këngë dhe as vaj.

Vjersha e ditës së enjte
herë vlonte herë ziente,
s’e dija çfarë donte e gjora vjershë
S’e dija çfarë t’i thosha në vesh.

Vjersha e së premtes me temperaturë
Më lindi ashtu papritmas në udhë,
S’erdhi ambulanca as dhe një doktor

Më vonë e shërova unë në kompjutor.
Pse ia fusni kot, vjershat kështu lindin?
PO!- dhe për fundjavë mund ta bëjnë pushim,

Po nuk më besuat provoni, ju bindin
Se vjersha nga ditët na jep një kuptim.

Kështu, të ndryshuara bashkërisht, fjalët
formojnë fjali të thjeshtë, të përbërë,
që nga fundi i detit, mbi tokë,
mbi fusha e malet, si një armatë e tërë.

Me shekuj janë endur këto fjalë nëpër këngë,
në të gjitha gjuhët e botës së lashtë e të re,
me pesë fjalë të tjera të pandryshueshme,
të vëna pastaj  në një këngë të re.

Shkëmbinjve dhe mureve të shpellave
pllakave argjile, papiruseve
fjalët kanë endur madhështinë kudo
edhe në ballët e dhëndurëve dhe nuseve.

Prandaj dhe sot mësojmë kategoritë e tyre
kur jemi në shkollë dhe në shtëpi
pa këto fjalë njeriu do ishte gjysmë,
gjysmë i gjymtë dhe pa liri.

MËSUESJA NA THA
TË GJENIM NJË VJERSHË,
NJE VJERSHË PËR NËNËN,
TË VOGËL, TË THJESHTË.

SHUMË U MUNDOVA
PO VJERSHËN S’E GJETA,
AS NË INTERNET
DHE AS NË GAZETA.

VËLLAI MË THA
KURRË S’KE ME E GJETË,
VJERSHËN PËR NËNËN
DUHET TA BËSH VET.

VJERSHËN E NISA ME EMRIN NËNË,
PASTAJ DY FJALË DIELL EDHE HËNË,
NJË BUQETË ME LULE DHE FJALËN TI,
DY PËRQAFIME DHE SHUMË DASHURI.

• Dikur ishte kandidat për zgjedhjet lokale, tani vetëm anëtar i lokalit të lagjes.
• Qe te arrijme aty ku jemi nisur, fillimisht po behemi lypsa.

• Duam bekimin tuaj, e dime qe me vone do te na anatemoni.

• Vendlindja ime, do behesh Menheten, sapo te perfundoje fushata zgjedhore.

• Kur po i shoh kandidatet per zgjedhjet lokale – tash di se kurgjë nuk di.

• Nëntori është muaji i dembelëve.  Çka po kërkojnë politikanët  nga ne këtë muaj?!

• Ma duan të mirën, kërkojnë  votën time.

• Kur po mendoj më mirë – mund ta shes votën time për një burek, muti po kushton më lirë.

• Cirku sa nuk ka filluar, zinin vendet e para që të shihni klounët më mirë.

• Premtoj, zotohem, betohem se…betohem, zotohem, premtoj se…

• Nga fjalimet e politikanëve tanë, dëmtova veshët, mora masa preventive, po i ruaj sytë.

• Më fund edhe Prizreni do ta ketë Universitetin, për eksiztencë…

• Është krizë globale, në kohën e shiritave po na mungojnë  gërshërët.

• Kryetarin nuk e kemi çakërr, aleatët i ka të tillë.

• Te votosh a te mos votosh, kjo eshte ceshtja!

• Është koha t’i jepet fund qeverisjes së korruptuar,

ka gjasa qe nuk do te kemi jete qe edhe ne te korruptohem

Do te hapim qendrën shëruese për sëmundje infektive,se tepermi jeni infektuar nga pushteti aktua

Na harxhuan vendin me premtime,

me se do te jetojme ne te ardhmen

Do ndëshkojmë ata që nuk i realizuan premtimet,

nuk duam konkurrencë

Ne mund ta ndryshojmë realitetin e zymtë,

nëse votoni të buzëqeshur

Debatet po vlojne e debatuesit

po i shpetojne zierjes

Vetem kur i rash reklames me koke,

e kuptova permbjatjen e saj.

Mire qe s’me besuat kur dhashe betimin e nderit te pionierit,

po pse edhe tani s’doni te me besoni?

Erdhi koha te kthehen akrepat per nje ore prapa,

nje ore me teper per te degjuar premtime boshe.

Vota eshte e shenjte, prandaj nuk do t’ia jap askujt,

ate do ta hedh ne kutine e votimit

Sot do t’ua marrim kokrrat lagjes se eperme,

i kane me poshte se te tjeret.

Eshte politikan i mire,

vetem sa ka filluar te korruptohet.

Politikan i vërtete, prej mishi dhe gjaku.

Do t’i kisha shtuar vetem edhe mendjen

Mos u shqetësoni!

Nuk po afrohet apokalipsa, janë zgjedhjet lokale.

Me mire na gjuani me plumba se sa me premtime

Në derë më trokiti si mik, votën ma kërkoi si armik

Po të mos e ndizja stufën sot

do të mendoja se jemi fare në fillim të prillit

]]> http://lumbardhi.wordpress.com/2009/10/10/zgjedhjet-lokale-aforizma/feed/ 0 lumbardhi http://lumbardhi.wordpress.com/2008/07/26/i-shkundem-tetorit-tere-ato-gjethe-2/ http://lumbardhi.wordpress.com/2008/07/26/i-shkundem-tetorit-tere-ato-gjethe-2/#comments Sat, 26 Jul 2008 21:37:31 +0000 lumbardhi http://lumbardhi.wordpress.com/?p=115 ]]> I shkundëm tetorit tërë ato gjethe nga degët
Thellësinë e mesnatës
Varrosnim me to
Kujtonim se ndërruam emrat tanë me vjeshtën
Kujtuam po jo

Prapa nesh
Dhe gjurmët
Dhe emrat
Dhe gjethet
Fshinte punëtori rrugor

Nga ne të drejtuara ishin
Dhe shekujt
Dhe vitet
Dhe netët
Dhe puthja e përgjakur
Në tetor

Papritmas para nesh
Humbën copëra imazhesh të shkelura
Ca ëndrra
Ca fjalë
Një mall që vdiq kaherë

Shihnim si iknin me rërën
Dhe gjurmët
Dhe vjeshta
Dhe gjethet
Dhe emrat e përzier

Galuc maje plepash

Kam hequr teshat e trupit tim
Atëherë kur shiu përshkonte damarët e mi

Bark i plasur

Kafshova thinin e gjarpërit
Kur ma pështyen plagën
Motit të përdalë

Gjëmëzeza e motmoteve te vyshkur

Çkurorëzova mallet e veja
Për jargët e fshehura
Që ruanin ne fsheje

Kafkat e thyera

Kam përpirë jargët
Që të mos shuhet tymi i flakës
Nëpër zorrët e trupit tim

Zë i pëlcitur i ashtit

Gjithçka kam bërë
Veteveten e shava
Zoti ma ktheu shpinën

Gur i paluajtur nga vendi