Erdhe në radhë ti
Dhe mua më lejuan të flas
Ka flokë pisë të zi
Barleti në ballin e saj mund të shkruante
Shqip vita et gestis
Shtrova dorën mbi të
Ia largova balluket
E tërë turma u çmend
Kur erdha në radhë unë
Ty të lejuan të bëlbëzosh
Qemë më të mirët kur marulit ia ia morëm
E prapë ia dhamë ngjyrën e zërin e vargut
Dhe prap prisnim në radhë
Për t’ia sharë njerëzimit ligjet
E tërë turma çmendej
O çfarë çmendje e hijshme ujanë
